26 Ocak 2011 Çarşamba

iç ses

tamam. iç sesimden oldum olası nefret ederdim.
bir kitabı gözlerimle okumadığım için, çok sürükleyici kitapları hiç bi zaman okumazdım çünkü boğazım ağrırdı. geceleri uyuyamadığımda düşünürken, bir şarkıya takıldığımda falan.
iyi de şimdi, şu zamanda, boğazımda nefesin geçeceği kadar bile yer yokken, enfeksiyon kaplı şişlikler yüzünden ilaçlarımı bile yutamazken, e haliyle kıyafetlerimin bile değerken acıttığı tenim yüzünden uyuyamazken,
sen neyin nesi oluyorsun a iç ses??

sus artık ya, olmayan dilimi damağımı kuruttun. yeter artık ya!

Hiç yorum yok: