23 Ekim 2009 Cuma

salvation

içim parçalanıyor.
ah!
kahroluyorum, bilemezsin.
zanlarım avcumun içinde kaybolurken,
erirken ben oldugunu sandığım yalancı ben.
en değerlim ki, o bile
hele ki o
nasıldır ne olur?

kafamı sokmak için bir kuytu arıyorum
kuytudan bile utanıyorum
görmesem
ne olur
görmesem?
kahroluyorum.

yani, gerçekten,
söylesene
vakitsiz midir?
sadece ve sadece vakitsiz midir?
keşke ve sadece
sadece ve keşke
kahroluyorum,bilemezsin
parmak uçlarım dökülüyor.
burnumun tam da en ucunda
ince bir kar tanesi
ben yanıyorum
erimek bilmiyor
bulutsu değil..
hiç değil.
nasıl korkuyorum bilemezsin.

ve artık o hiç yanmayan,
hiç yanmasın dudağımla
hep birlikte
ve beraber
seni de yanımda götürüp
kahroluyorum.

duymadığında, ne zaman
biraz daha kuruyorum.
kurmak veya kurumak?
karar veremiyorum.
bilemezsin.




sweet salvation baby, melts my heart made of stone.

Hiç yorum yok: